1. สารลดแรงตึงผิว: สารลดแรงตึงผิวหรือสารที่ใช้งานพื้นผิวมีการใช้กันอย่างแพร่หลายเป็นตัวแทนฟอง พวกเขาลดแรงตึงผิวของของเหลวทำให้สามารถดักจับอากาศหรือก๊าซและก่อตัวเป็นฟอง สารลดแรงตึงผิวสามารถแบ่งออกเป็นประเภทต่าง ๆ เช่นประจุลบประจุประจุบวก nonionic และ amphoteric แต่ละชนิดมีคุณสมบัติและการใช้งานของตัวเอง
2. เอเจนต์การเป่า: เอเจนต์ฟองเป็นสารที่ปล่อยก๊าซเมื่อความร้อนหรือสลายตัวซึ่งนำไปสู่การก่อตัวของโฟม ตัวอย่างบางส่วนของสารเป่ารวมถึงสารเคมีเช่น azodicarbonamide (ADC), azobisisobutyronitrile (AIBN) และไฮโดรคลอโรฟลูออโรคาร์บอน (HCFCs) ตัวแทนเป่าเหล่านี้มักจะใช้ในการผลิตพลาสติกโฟมเช่นโพลีสไตรีนขยาย (EPS) หรือโฟมโพลียูรีเทน (PU)
3. สารประกอบที่สร้างแก๊ส: สารเคมีบางชนิดสามารถสร้างก๊าซได้เมื่อทำปฏิกิริยากับสารอื่น ๆ หรือรับปฏิกิริยาเคมี ตัวอย่างเช่นไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์สามารถย่อยสลายเป็นน้ำและก๊าซออกซิเจนสร้างโฟมในกระบวนการ ในทำนองเดียวกันแอมโมเนียมไบคาร์บอเนตสามารถสลายตัวเพื่อผลิตก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ซึ่งนำไปสู่การก่อตัวของโฟม
4. การเกิดฟองกลไกหรือทางกายภาพ: ในบางกรณีสารที่เกิดจากการเกิดฟองอาจไม่เกี่ยวข้องกับสารเคมีเฉพาะ แต่พึ่งพากระบวนการทางกลหรือทางกายภาพแทน ตัวอย่างเช่นการวิปปิ้งอากาศลงในของเหลวหรือกลไกการปั่นป่วนส่วนผสมสามารถสร้างโฟมได้
เป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องทราบว่าการเลือกตัวแทนโฟม OBSH เอเจนต์เป่า ADC ขึ้นอยู่กับการใช้งานที่ต้องการคุณสมบัติโฟมที่ต้องการ (เช่นความหนาแน่นความเสถียรและอัตราส่วนการขยายตัว) และกฎระเบียบหรือข้อ จำกัด เฉพาะใด ๆ ที่อาจนำไปใช้กับการใช้งาน ของสารเคมีบางชนิด